OK
Geplaatst: 24-1-2012
2504 keer gelezen
Het is me wat bij Vestia. Het is flink balen dat weer een corporatie negatief in de schijnwerpers staat.
Eerst met de derivatenkwestie en nu ook met de exorbitante vergoeding waarmee de bestuurder naar huis gaat. Waardeloos voor de sector, wrang voor al die corporatiemedewerkers die zich dag in dag uit voor een normaal salaris uit de naad werken om te zorgen dat mensen die op een corporatie zijn aangewezen goed kunnen wonen. Vervelend voor de huurders van Vestia die menen dat zij nu het gelag moeten betalen via huurverhogingen tot wel 20%. Dat laatste is natuurlijk niet waar, maar zo gaat het met beeldvorming. Als ik het goed heb uitgerekend, zou het bedrag dat de inmiddels ex-bestuurder toucheert betaald kunnen worden uit een structurele huurverhoging van een paar dubbeltjes. Minder dan 20%, maar ook niet niks!
Inmiddels is natuurlijk op alle fronten de conclusie getrokken dat ook het toezicht tekort is geschoten. Waar ik dan weer bang voor ben dat we in de kramp schieten en méér toezicht willen. Dat zou het er niet werkbaarder op maken. De centrale vraag voor de toekomst moet volgens mij zijn: hoe gaan we het toezicht verbeteren met het leergeld dat we nu met een aantal corporaties hebben betaald? En hoe leg je als toezichthouder dit soort risico’s bloot? Maar misschien bovenal: hoe verbeter ik als toezichthouder de kwaliteit van het bestuur? De taak van de interne toezichthouder is toezicht houden, met raad terzijde staan en werkgeverschap. In alle drie zou je als toezichthouder uit kunnen blinken door de ontwikkeling van de kwaliteit van het besturen en daarmee van de bestuurder te stimuleren. Gek? Een uitdaging?
